به نام دوست

انسان از نسیان می آید... از فراموشی...  خدا به آدم هر چه خوبی کند ...چند روز که بگذرد... بازهم این انسان فراموشکار از یادش می رود ... اما خدا هیچ گاه خوبی های انسان های خوب را فراموش نمی کند.

این روزها بد جوری دلم گرفته احساس می کنم بین دوستان و آشنایان غریبم ...همیشه در چنین مواقعی یاد امام رضا (ع) می افتم..

.

شعری دارم نذر امام رضا(ع) ...  

 

کبوتران قشنگی که دانه می خواهند

برای ماندن پیش تو لانه می خواهند

برای بال زدن در حریم انسان ها

فرشتگان مقرب بهانه می خواهند

به زور نه به تقاضا به التماس و دعا

اجابت همه را عاشقانه می خواهند

برای خوردن یک جرعه آب می آیند

کنار دست همه عاشقانه می خواهند

شفای عاجل بیمار لاعلاج از تو

برای معجزه هایت نشانه می خواهند

صدای بغ بغشان سمفونی زیبایی است

برای از تو سرودن ترانه می خواهند

دو مشت دانه بپاشی برایشان کافی است

برای این که نمیرند دانه می خواهند